Crescent-faced Antpitta
Grallaricula lineifrons
Crescent-faced Antpitta ·
Grallaricula lineifrons
·
22-03-2026 · Lennart Verheuvel
| Datum | 22 maart 2026 |
|---|---|
| Locatie | Hacienda El Bosque |
| Fotograaf |
Lennart Verheuvel
|
| Bekeken | 1348 × |
Worden antpitta's beter dan Crescent-faced Antpitta? Wat mij betreft niet! Het was voor mij in elk geval al gedurende een aantal jaren een grote wenssoort en toen ik last minute voor een week naar Colombia ging op zoek naar Northern Oncilla deed ik mijn best om dat te combineren met een bezoek aan Hacienda El Bosque. Deze plek staat al jaren bekend om deze soort. Sterker nog: ik dacht dat de soort hier wel min of meer gegarandeerd was, maar zoals zo vaak kunnen dat soort dingen toch tegen vallen. Blijkbaar was hun 'vaste vogel' al een tijdje uit beeld. Toen ik liet blijken dat ik deze soort wel heel graag wilde zien en vroeg naar andere mogelijkheden, werd mij toevertrouwd dat ze inmiddels bezig waren een nieuwe vogel 'af te richten'. Deze vogel was nog nauwelijks aan mensen gewend en had zich toevallig die dag ervoor aan een van de gidsen mooi laten zien. Ik mocht wel mee als ik het voorlopig even onder de pet hield. Dat aanbod nam ik natuurlijk graag aan. De volgende dag liep het een stuk soepeler dan ik had durven dromen. De vogel zat binnen een kwartier dichtbij en liet zich gedurende enkele minuten prachtig zien. Missie geslaagd! Voor meer vogels van de Andes: zie mijn website! En voor wie zich afvroeg wat een Northern Oncilla is en of die ook lukte: zie hier! |
Discussie
Wim Wiegant
·
27 mei 2026 22:08, gewijzigd 27 mei 2026 22:08
Mozes Mina!
Wat een super-de-hieper...!
Lennart Verheuvel
·
28 mei 2026 09:09, gewijzigd 28 mei 2026 09:09
Thx Wim :)
George Sangster
·
28 mei 2026 10:24, gewijzigd 28 mei 2026 10:28
Wat een schoonheid.
Ten tijde van mijn eerste bezoek aan Zuid-Amerika (in 1990) was dit één van de meest mysterieuze soorten van het continent, bekend van het type exemplaar uit 1923 (NO Ecuador), een waarneming uit 1971 en een balg uit 1972. De gevallen van 1971 en 1972 (Z Colombia) werden pas later door museumornithologen op naam gebracht. De onvolprezen Birds of the High Andes van Fjeldså & Krabbe (1990) heeft er vermoedelijk voor gezorgd dat de soort bij een groter publiek in beeld kwam (in ieder geval bij mij). Sinds zijn her-herontdekking in 1991 is het aantal bekende plekken flink gegroeid, en met de meelwormmethode is de soort nu gelukkig 'haalbaar' voor iedereen met wat geld en doorzettingsvermogen.
Dušan Brinkhuizen
·
28 mei 2026 15:14, gewijzigd 28 mei 2026 15:14
Het was hilarisch de laatste keer dat ik deze plek bezocht. De eigenaar, Juan Martin, had er echt een circus van gemaakt. Schreeuwend “Lunita!” en “George!” verschenen eerst de Slaty en Gray-browed Brushfinches. Ook Mountain Wren, Black-crested Warbler en Yellow-bellied Chat-Tyrant waren er als de kippen bij, allemaal belust op de wormpjes. Toen werd de supersoaker erbij gepakt en werden deze soorten letterlijk weggespoten om plaats te maken voor Lunita en George, een paartje Crescent-faced… modern birding?!
Bert de Bruin
·
28 mei 2026 19:28, gewijzigd 28 mei 2026 19:28
Goh, wat leuk dat een van die vogels naar George is genoemd..
Lennart Verheuvel
·
28 mei 2026 20:42, gewijzigd 28 mei 2026 20:42
Hahaha grappig dat je het zegt Dusan. Dat doet mij denken aan de wijze waarop ik Ocellated Tapaculo bij hen zag. Vanzelfsprekend gelokt met het op luid volume declameren van zijn of haar naam (ben hem vergeten) en COME COME COME!
Toen waagde de Tapaculo zich 10 seconden op de setting om een wormpje te pakken en ging op 20 meter in een bosje zitten roepen. Het vocaal aandringen bracht niet het gewenste effect. Toen ik voorstelde om ook heel eventjes stil te zijn zat de vogel letterlijk binnen een halve minuut op de setting gedurende een minuut :).
Dušan Brinkhuizen
·
29 mei 2026 05:00, gewijzigd 29 mei 2026 05:00
@ Bert. Het verhaal hierachter is dat de tweede vogel (mogelijk het mannetje) is vernoemd naar George Clooney (sorry Mr. Sangster). Dit omdat “Clooney” klinkt als “Looney” (de C wordt hier in Latijns-Amerika niet door iedereen uitgesproken). “Looney” sluit dan weer mooi aan bij "Lunita" (maantje), de eerste vogel die daar opdook.
Trouwens, de beroemde “Maria” van Angel Paz, waar het allemaal mee begon, was waarschijnlijk een mannetje. “Willy”, de eerste Yellow-breasted Antpitta uit 2006, werd door de Paz-familie uiteindelijk hernoemd naar “Esmeralda”, omdat er vaak te veel om werd gelachen, vooral door Engelstalige bezoekers. “Willy-willy-willy, venga, venga!”
@ Lennart. Klopt, lawaai maken wordt vaak gebruikt als habituatietechniek, net als het “venga, venga” van Angel Paz. Maar dat geschreeuw kan soms ook averechts werken.
Bert de Bruin
·
29 mei 2026 06:06, gewijzigd 29 mei 2026 06:13
Dusan, dat was ironisch bedoeld,,,Ik heb George (Sangster) hoog zitten, maar ik geloof niet dat de lokale antpitta-dompteurs onze George in gedachten hebben als ze aan een naam voor een van de vogels willen bedenken.
Dušan Brinkhuizen
·
29 mei 2026 17:39, gewijzigd 29 mei 2026 17:39
Tuurlijk, Bert. Het was een mooie opstap naar de logica achter de naamgeving van de vele "pet" antpitta’s. Het geven van vrouwennamen is de trend, maar indien er een partner bij komt, wordt meestal een mannennaam gebruikt.
Gebruikers van het forum gaan akkoord met de forumregels.