Deel 1 verhaal:

Vanaf Antananarivo waren Hugo en ik in noordoostelijke richting gevlogen. De landing vond in de stad Sambava plaats. Ons uiteindelijke doel die dag was om Marojeji National Park binnen te wandelen. Daar hadden wij een vierdaagse expeditie op touw gezet. Of eigenlijk had Patrick Richard dat voor ons gedaan. Mijn aandeel was alleen zo van, “Hé Patrick, regel het ff, want er zitten daar een paar gave soorten.”

Waaronder de Helmet Vanga. De Heilige graal van Madagaskar, als je het mij vraagt. De soort is de grootste der vanga’s. Met 32 centimeter lengte is de Sickle-billed Vanga maximaal net twee centimeter langer, maar alleen maar omdat die soort een lange sikkelvormige snavel heeft. De overwegend blauwe dikke snavel van de Helmet Vanga is een stuk korter. Het verenkleed van de Helmet Vanga is overwegend pikzwart, met kastanjebruine schouders en bovenrug. Een gele iris geeft de soort karakter. Los van dat de vogel er gewoon keigaaf uitziet is die ook nog eens zeldzaam. Endangered, met een geschatte populatie van 6000-15000 exemplaren. Hoe stom zeldzaam zijn voor een organisme ook is, het doet vaak meer adrenaline vrijkomen als je de soort dan ook daadwerkelijk mag zien...

Een vergelijkbaar park was Masoala National Park. Dit park ligt een paar honderd kilometer ten zuiden van Sambava, gelegen op een schiereiland vol regenwoud. Zo een groot aaneengesloten natuurgebied is op Madagaskar tegenwoordig een zeldzaam fenomeen. Het park biedt de beste kans op het vinden van soorten als Helmet Vanga en Bernier’s Vanga. Ook is het de enige plek voor de Red Ruffed Lemur, een erg gave soort. Ik had van tevoren erg mijn best gedaan het park in mijn schema te laten passen. Maar door de (onbetrouwbare) data voor de vluchten, de dure vaartocht naar de dure lodges (alles samen had mij dat zo rond de 1500 Euro extra gekost) en het feit dat ik alles bij elkaar zeven dagen kwijt zou zijn geweest deed mij besluiten het park links te laten liggen. Sowieso geen Red Ruffed Lemur, dat deed een beetje pijn…

Slechts een paar jaar geleden was er door een Nederlander een nieuwe plek voor de Helmet Vanga en (de over het algemeen nog lastigere) Bernier’s Vanga opgedoken. Die plek was Iaroka Forest, nabij Andasibe. De Helmet Vanga kon daar in het broedseizoen makkelijk zijn wanneer er door de lokale gidsen een nest was gelokaliseerd. In de drukke periode betekende dat vaak een nummertje trekken om dat nest te mogen bezoeken. Maar ja, ik zat buiten het broedseizoen op Madagaskar…

Andasibe en omstreken had ik expres aan het einde van mijn vakantie gepland. Drie dagen struinen door Iaroka Forest was mij gegeven om de soort in augustus hopelijk te treffen. Iaroka was op anderhalf uur rijden van de plek waar je elke dag pas om 07:00 een ticket voor het bos moest kopen. Van tevoren een ticket kopen, zoals een dag eerder of zo, wordt niet toegestaan. Wat een idioterie! Een stel Belgen hadden in de maand augustus de Helmet Vanga pas na drie dagen struinen door het bos, meestal van het pad af, heuveltje op, heuveltje af enz. kunnen vinden. Ik had daar niet veel zin in, maar uiteraard hield ik die plek voor de Helmet Vanga als een soort backup plan in mijn schema.

Een derde meer traditionele plek voor de Helmet Vanga was dus Marojeji National Park. Om de één of andere reden wordt dat park ten faveure van Masoala National Park vaak niet aangedaan. De moeilijke wandeling de bergen op en de moeilijkheid om van het pad af te vogelen werden vaak als redenen aangedragen. Maar het park was in vergelijking met Masoala voor mij wel een flink stuk goedkoper.

Ken Behrens, een bekende bioloog/auteur/gids/natuurfotograaf, had op internet een mooi verslag van zijn bezoek aan Marojeji National Park gemieterd. Via Facebook kreeg ik van hem na vragen GPS punten voor enkele belangrijke soorten van dat park.

Kortom, mijn keuze viel dus uiteindelijk op Marojeji National Park. De drie dagen backup te Iaroka Forest, mocht ik de Helmet Vanga niet vinden te Marojeji, werd aan het einde van mijn reis ook nog in de planning gezet. Enkele weken daarvoor was ik al eens op enkele uren rijden van Sambava belandt. Maar dat was in juli. Ik schatte in dat ik eind augustus, wat dichter bij het broedseizoen, meer kans op de Helmet Vanga te kunnen maken. En zo plande ik het bezoek aan het park dus pas na het bezoek aan Ranomafana National Park in.