Banded Kestrel

Onderweg naar het park liet Ebird mij een een aantal dagen oude waarneming van een Banded Kestrel in Zombitse National Park ontdekken. Spannend! Voor mijn vertrek naar Madagaskar dacht ik door mijn bronnen dat deze rete zeldzame endemische soort in augustus alleen was te vinden, en dan alleen als je mazzel had, in het uiterste zuidoosten van Madagaskar. Daar zou ik deze reis dus hoogstwaarschijnlijk niet naar toe gaan. Na een zielige poging te Ankarafantsika, eerder tijdens de reis, had ik de soort als gemist beschouwd. Bij aankomst wisten de gidsen van de waarneming van deze zeldzaamheid. Dwars door het park liep een snelweg, welke overigens als zeldzame uitzondering in goede staat verkeerde. Volgens de plaatselijke gids werd langs die snelweg in het bos soms een paartje Banded Kestrel waargenomen. In het laatste licht probeerde ik het nog, heen en weer lopend, maar zonder succes.

De volgende ochtend, na het vinden van Appert's Tetraka:

Terug manoeuvreren naar het pad bleek een kwartier of zo in beslag te nemen. Uiteindelijk bereikten we dan toch weer het pad. Doel was nu om naar een ander deel van het bos te lopen, alwaar een groep van de Verreaux’s Sifaka blijkbaar een territorium had. Onderweg werd het territorium van die zeldzame Banded Kestrel weer even kort doorkruist. Tapen leverde niets op. De ijdele hoop dat een vogel in de enkele wat hogere dode taken van bomen zou kunnen zitten hielp niet bij een goede afloop.

Aan de weg aangekomen bleek dat een redelijk aantal reguliere toeristen op doorreis ook het bos aan het verkennen waren. Die groepen hadden de sifaka nog niet gevonden. Oei, dat was wel even spannend…

We liepen achter de gids aan, om na een half uur op een bankje naast wat grote baobab bomen achtergelaten te worden. Madagaskar is onder reguliere toeristen erg bekend om die vreemde bomen. Dikke stammen met bovenop de stam een kroon van takken. Wel geinig die dingen. De gids zou ook flink hard zijn best gaan doen om de Verreaux’s Sifaka voor ons te gaan vinden.

“Wait here, sometimes the Banded Kestrel uses these baobad trees”, en weg was de gids. Hugo, Patrick en ik gingen even rustig op dat bankje zitten. Ik pakte mijn mobiel en box om eens te checken hoe die Banded Kestrel nu ook alweer klonk.

Maar voor ik iets kon beluisteren landde er een kleine roofvogel in de top van één der baobabs. “KESTREL”, riep ik uit. Het silhouette van de landende vogel deed mij het eigenlijk al direct beseffen. Dit was geen Malagasy Kestrel, die algemene soort van het eiland, dit was een Banded Kestrel! Het was tegenlicht, maar ik zag al snel de bandering op zijn onderdelen. “BANDED KESTREL”, riep ik uit! Hugo werd wellicht wat zenuwachtig, tot ook hij de vogel in beeld kreeg. Ook voor Patrick was de soort nieuw, hoewel zijn kennis van de vogels van Madagaskar nog in de puberschoenen stond. Wat hadden wij een ongelooflijke mazzel! Deze Banded Kestrel was een vrijwel zekere misser tijdens de reis, en daar zat die dan, in die baobab! Langzaam onder de boom sluipend kregen we de vogel in wat beter licht te zien, om ook enkele foto’s te schieten. Daarna vloog de vogel door, ons vol adrenaline achterlatend.

Het kleine bankje werd even later weer door ons bezet. “Never Lost” kwam een klein half uur later weer terug. “What’s this?”, vroeg ik hem terwijl ik de foto aan de achterkant van mijn camera aan hem liet zien! WOW, BANDED KESTREL! Hij sprong een gat in de lucht, wederom een teken dat de soort nauwelijks wordt waargenomen. Na ons bezoek zag ik thuis op Ebird in het midden van november in het gebied slechts twee andere waarnemers van de soort. En dat in de druk bezochte maanden oktober en november!