La Table, nog een uurtje naar het zuiden, werd een spannend bezoek. Lafresnaye’s en Red-shouldered Vanga’s, Subdesert Brush Warbler en Verreaux’s Coua vinden in de hete namiddag. Het klonk als een uitdaging. En dat was het ook.

La Table, een droog gebied vol struiken en kleine bomen welke maximaal nauwelijks boven mij uittorende, is vernoemd naar een nabijgelegen berg met een plateau. Die rots deed mij bij het voorbijreden denken aan Ayer’s Rock in Australië.

Verhalen dat het gebied in rap tempo naar de gallemiezen ging was ons van tevoren al ter oren gekomen. Vooral het verzamelen van brandhout en het produceren van steenkool leken de oorzaken te zijn. Aan het begin van de afslag woonden wat mensen in houten afdekkingen (het woord huisje waren de kleine bouwwerken niet waardig) alwaar ze in de stof hun leven aan het verslijten waren. Na het afslaan van de hoofdweg kwamen we al snel veel mensen met hout en steenkool volgepropte fietsen tegen. Het werd weer eens duidelijk dat door die uitzichtloze situaties van de lokale bevolking het aldaar ook zo uitzichtloos was voor de plaatselijke natuur. Ecotoerisme is naar mijn mening op het eiland het enige wat die natuur in de nabije toekomst aan een zijden draad kan laten voortbestaan.

Moosa was met ons meegegaan, waarop hij ons na een kleine rit over een wederom dramatische zandweg de pijnlijke vegetatie ging inloodsen. De uitgedroogde takken en stekels van menig plantensoort maakte de wandeling niet het genieten waard. Maar voor potentiële nieuwe soorten had ik natuurlijk wel wat lijden over!

De Verreaux’s Coua liet zich het eerste vinden. Één der negen van de frappante endemische koekoeken van Madagaskar welke alleen te vinden was in de kuststreek van zuidwestelijk Madagaskar. De soort is nauw verwant aan de Crested Coua, één van die weinige minder aan de grond gebonden coua’s. Dat maakte het vinden van de soort minder ingewikkeld. Stel je eens voor als die vogel in die dichte struiken op de grond gevonden moest worden! Het was voor mij dus ook te begrijpen dat de grondbewonende “Green-capped Coua”, die plaatselijke (onder)soort van de meer naar het noorden toe voorkomende Red-capped Coua, door anderen te La Table gezocht zo moeilijk was te lokaliseren! Wij hadden gelukkig die ochtend de vogel al te Moosa Park gevonden, want wij kwamen de “Green-capped Coua” te La Table in die uren in ieder geval niet meer tegen!