Woestijnoehoe

Falcon’s Nest, de naam zegt het al. Er broedde ergens in die wadi’s tussen de rotsen Lanner Falcon (lannervalk). En dat niet alleen, ook Pharaoh Eagle Owl (woestijnoehoe) werd aldaar gemeld. Voor Marc stonden deze soorten hoog op de verlanglijst. Dus reden we na de succesvolle zoektocht naar de diksnavelleeuwerik naar voor ons onbekende oorden. Vanaf de asfaltweg liep er een obscuur pad naar beneden. De plek bestond uit uitgesleten droge rivierbeddingen met aan beide zijden ongeveer twintig meter hoge rotswanden. Goede habitat voor nestelende valken en uilen! Tijdens de afdaling zagen we een lokale man met de fiets via een ander obscuur weggetje ook in het dal dalen. Het viel mij op dat de man een verrekijker met zich meedroeg. Het bleek een lokale gids te zijn, die na een kort praatje duidelijk maakte dat hij de locaties wist voor drie soorten. Lanner Falcon, Pharaoh Eagle Owl en Mourning Wheatear (rouwtapuit). Zijn vraagprijs was schappelijk, dus we gingen akkoord.

We parkeerden de auto in het midden van de wadi waarop al wandelend achter de gids eerst de Mourning Wheatear eraan moest geloven. Een vrouwtje liet zich al snel zien, maar het mannetje bleef uit beeld. Alle door de gids genoemde soorten waren geen lifers voor mij, maar plots klom er een Barbary Ground Squirrel over de rotsen. Die was wel nieuw! Het bleek later ook de enige te zijn van de reis. De eerste van de drie Pharao Eagle Owl plekken leverde al snel de soort op. De afstand tot die vogel was enkele tientallen meters. Iets vderder wandelend zagen we al snel een flink nest van takken op de rotswand. Volgens de gids was dat het oude nest van de Lanner Falcon, waarna hij naar een hol in de rotswand wees. We zagen eerst niets, maar na een kwartier keek er een valk over de rand in onze richting. “Ik zie hem!” zo vertelde ik Marc. Die zag de valk echter niet op tijd. Of dat dacht Marc tenminste. Een foto die hij had genomen wees erop dat hij zonder dat hij het wist de vogel wel had gezien… We bleven nog een klein half uur wachten, alvorens de valk zijn nest verliet om een paar rondjes boven de rotsen te vliegen. Het was voor mij al even geleden dat ik de vogel voor het laatst zag, namelijk in Gambia in 2008!

Terug wandelend naar de auto verscheen er op de rand van de hoge rotsen opeens een rood-zwart-wit vogeltje ten tonele, Moussier’s Redstart! Het as fijn om deze beauty ook nog even in vol daglicht te zien!

Na een tweede en derde Pharao Eagle Owl was het tijd om verder te reizen. Het was een leuk uitstapje geweest.