Maghrebekster

Ons doel die avond was het bereiken van ons hotel in Marrakesh, op vier uur rijden naar het zuiden toe. Een welverdiende nachtrust later stonden we al vroeg op. Cultuur snuiven in Marrakesh? Niets van dat alles! We moesten namelijk op zoek naar een vogel die alleen ten noorden van het Atlasgebergte in vooral Marokko, maar ook in Algerije en Tunesië is te vinden. Nu zijn die laatste twee plekken sowieso geen vogelbestemmingen. Sterker nog, Algerije kom je met een verrekijker niet eens in!

Een stadspark vlakbij ons hotel, we hadden onze slaapplek expres daar in de buurt geboekt, bood de beste kansen de soort te vinden. We reden dus met goede moed in de richting van het park. Een grote lege parkeerplaats deed ons naar een muur aankijken. Achter die muur lag het park. Nu nog een ingang vinden. Die vonden we al snel. Echter, de lange arm der wet gooide roet in het eten. Nee, dat was de ingang voor het personeel. We moesten omrijden. Een beetje flauw van die meneer. We hoorden echter al wat eksters roepen, wat dus betekende dat die gewilde Maghreb Magpie in de buurt was! Een korte wandeling langs de muur van het park leverde een groep van deze fraaie eksters op. Verschil moet er wezen, en het verschil tussen deze eksters en die van Europa is onder andere een kleinere witte vleugelvlek. Het mooiste verschil is echter de blauwe washuid rond het oog! De eerste lifer van de reis was binnen!

Het was tijd om naar het Atlasgebergte te rijden. Een alleen in noordwest Afrika voorkomende specht zat vol verwachting op ons te wachten! Nu ja, dat was wat overdreven. Ik had in ieder geval een rits GPS verzameld om de kansen de soort te vinden te verhogen. Rijdend in Marrakesh zagen we nog enkele keren Maghreb Magpie, maar gedurende de rest van de reis kwamen we de soort niet meer tegen! De keuze de ochtend in de stad door te brengen had zich dus uitbetaald.