Reunion Grey White-eye

Door wat veranderde vluchten had ik plots maar één volle dag op Réunion om de daar aanwezige zes overgebleven endemische vogels te vinden. Dat is precies 1/3 van de aanwezige vogelsoorten in het jaar dat de eerste Europeanen voet aan wal zette… De meest bekende uitgestorven soort daarvan is de mysterieuze Réunion Solitaire. Voorheen beschouwd als gerelateerd aan de Dodo. Later is het vastgesteld dat het hoogstwaarschijnlijk om een soort ibis ging.

De meeste van die soorten leken makkelijk te doen te zijn te Roche Écrite National Park, op iets van 1,5 uur rijden van het vliegveld. Die avond kon ik mijn huurauto niet meer ophalen. Dat moest dus maar in de volgende ochtend om 07:00 gebeuren. Nadelig natuurlijk, want nu mistte ik de eerste belangrijke uren van mijn enige vogeldag op het eiland. De daarop volgende dag, in de vroege ochtend, zou ik alweer op het vliegtuig naar Mauritius zitten.

Het park bestaat uit een hoge berg. Sowieso is Réunion het eiland met de hoogste berg van de Indische Oceaan. Het vulkaaneiland reist op zijn hoogst iets boven de 3000 meter boven de zeebodem uit.

Met mijn kleine huurauto reed ik op de perfect geasfalteerde (bedankt Frankrijk) maar zeer slingerende weg. En dat deed ik vrij rap waardoor ik bijna een half uur eerder dan geschat op de parkeerplaats van het park eindigde.

Zowel op Mauritius als op Réunion komen twee endemische white-eyes voor. De Mauritius Grey White-eye is algemeen op Mauritius, net als de Reunion Grey White-eye op Réunion. Dat fraaie soortje kon ik daarom na enkele tientallen meters de berg op wandelen al op mijn lijst bijschrijven. Two down, four to go! Op Mauritius leeft ook de Mauritius Olive White-eye, alwaar hij erg zeldzaam is. Die soort had ik nog niet mogen tegenkomen tijdens die eerste dag op dat eiland. De Reunion Olive White-eye is echter wel algemeen te Réunion. Ook dat prachtvogeltje kon ik daarna dus ook al snel bijschrijven.