Jildert Hijlkema
 ·  18 november 2025  21:27, gewijzigd 18 november 2025  21:27

Hiermee mag je je gelukkig prijzen. In 2022 alleen gehoord op Gede.

Pieter de Groot Boersma
 ·  20 november 2025  18:25, gewijzigd 20 november 2025  18:25

Eén van de redenen om naar die andere berg te gaan dus. Maar ook daar liep ik twee keer tevergeefs achter een roepende vogel(s) aan. De derde keer tijdens een klim naar boven was het pas raak. Die lieten zich direct zeer fraai zien, zo foeragerend in een grote boom naast het pad.

Alwin van Lubeck
 ·  20 november 2025  20:30, gewijzigd 20 november 2025  20:30

Wij hadden ze toch relatief makkelijk op Gunung Gede vorig jaar zomer. Tenminste 6 vogels die zich erg leuk lieten zien, het kan dus wel.

Pieter de Groot Boersma
 ·  20 november 2025  20:33, gewijzigd 20 november 2025  20:33

Maar jij bent dan natuurlijk ook Alwin ;-)

Onze andere kompaan tijdens de Sumatra reis ging later na West-Papoea ook nog naar Gunung Gede. Ook alleen gehoord.

Hugo Moerman
 ·  21 november 2025  22:59, gewijzigd 21 november 2025  22:59

Yes, that's me :).

Na een aantal zeer geslaagde weken op Sumatra (1,5 week) en West Papoea (3,5 week) had ik nog een heel weekend over alvorens ik weer naar huis zou vliegen. Op vrijdagochtend deed ik met een andere reisgenoot de excursie voor de inmiddels bekende Sunda Coucal en Christmas (Island) Frigatebird. Door onze chauffeur van die ochtend werd ik later in de middag naar Gunung Gede gebracht om nog paar dagen lekker te vogelen (was +- 3 uur rijden, kan weleens veel langer duren...).

In een verslag op Cloudbirders vond ik de informatie over het hotel Red Doorz op zo ongeveer een kilometer loopafstand van de ingang van het park. Dat vond ik wel een geschikte uitvalsbasis voor de komende twee dagen. Ik was overigens totaal niet te spreken over de service van dat hotel: eerst rekende ze de verkeerde prijs, vervolgens konden ze ook niet even een beetje warm water koken voor mijn bak noodles en mijn laatste frustratie was dat ze niet een taxi konden regelen voor mij terug naar het vliegveld op de maandagochtend. Gelukkig had ik het telefoonnummer van de gids nog die ons die ochtend had begeleid in de mangrove van Jakarta. Die regelde keurig een taxi voor mij zodat ik zeer tijdig weer naar het vliegveld kon vertrekken.

Na een effectieve nachtrust liep ik om 4:30 richting de ingang van het park. Ik dacht dat ik de eerste zou zijn, maar niets bleek minder waar. Hele stromen aan lokale mensen die ook op dit ongekende vroege tijdstip naar boven wilde. Hier was ik door Remco Hofland al voor gewaarschuwd. Wil je rustig(er) vogelen, pak dan een paar doordeweekse dagen en niet het weekend.

Mijn ervaring met de Rufous-fronted Laughingthrush kwam pas op de tweede dag op de berg. Op een gegeven moment hoorde ik een geluid van een vogel dat ik al een aantal keer had afgespeeld. Ik dacht het zou toch niet... Het was de Laughingthrush! Ik stond er helemaal klaar voor om de vogel het pad over te zien steken, maar wat ik verwachte gebeurde niet... Blijkbaar vlo(o)g(en) de vogel(s) in de ondergroei van de struiken en heb ik mijn verrekijker er helaas niet op kunnen zetten. Toch maar in de toekomst een keer de plek bezoeken die Pieter heeft bezocht. Overigens stelde de spectaculaire Javan Trogons niet teleur. Die stoorde zich niet aan de mensen en mij als fotograaf :).