Zeldzame soorten

Zojuist (02/01) is de vogel weer gezien, na 2 dagen radiostilte. Op 30 december heb ik langdurig van de vogel kunnen genieten, waarbij hij skulkend in de ligusterhaag tot op 2 a 3 meter kwam, en ook een paar keer heel mooi vrij op korte afstand. Hopelijk zet de toename in Noordwest-Europa door en volgen er de komende jaren nog een paar veldgevallen, ook in het najaar. Wilgjes langs de kust checken in november is misschien wel dé tactiek?

De vogel liet zich op deze prachtig zonnige dag ook in de middag regelmatig zien. En gelukkig ook een keertje mooi dichtbij.

De Brileider zat bijna de hele dag op grote afstand en door het verschil in temperatuur tussen het ijs en de lucht ontstonden er trillingen waardoor bijna geen foto scherp werd. Uiteindelijk een paar acceptabele sfeerplaatje kunnen maken van de Brileider in de haast arctische taferelen.

Na het zien van de winterse plaatjes op Tweede Kerstdag van de Brileider, de 27e afgereisd naar Texel in de hoop de Brileider op het ijs vast te leggen. Iets na 9u liepen we de dijk over, maar het duurde even voordat we de vogel gevonden hadden. Deze zat een stuk noordelijker dan de voorbije dagen, vermoedelijk al liftend op een ijsplaat in noordelijke richting afgedreven. De afstand was groot en dat bleef bijna de hele dag het geval, vermoedelijk door de brede zone met ijsplaten waar de vogel zo nu en dan op rustte. In de loop van de middag stroomde het ijs juist in zuidwaartse richting en kwam de Brileider uiteindelijk ook wat dichterbij. De vogel zag toen waarschijnlijk kans om richting de oever te zwemmen. Daar ving hij weliswaar nog een krab vlak voor zonsondergang, maar een frisse indruk maakte de vogel allerminst. Door plat op de buik te gaan kon ik in het laatste licht van de dag nog net wat ijs in de voorgrond krijgen voor een winters portretje. Spannend hoe de opvang van de vogel af zal lopen!

Van de Brileider zijn al veel foto's geplaatst. Eentje waarbij de vogel zich in een voor de soort meer gebruikelijke omgeving door drijfijs heen moeten 'worstelen' alsof het de Beringszee is, heb ik nog niet gezien.

Deze beauty vergoedde het missen van de maskergors bijna helemaal 😉

Video still.

Als "rode-lantaarn-dragers-van-de-mongolenwaaier" vanmorgen samen met Kees de Vries de eerste boot genomen. Na ruim drie uur wachten - bijna de moed opgegeven - kwam de vogel opeens tikkend uit de groenbemester. Paar keer kort in de kijker. Om één uur heel mooi te zien! Om 13.20 uur fantastische show! Wat een vogel!

Hulde voor en veel dank aan de ontdekkers Thomas Avila Lutke Schipholt en Tim Schipper!

Twee links met simpele filmpjes: link-1 en link-2.

nu langer dan een jaar op deze plek!!

Prachtig op de kant op enkele meters!

Hij wordt er zeker niet schuwer op...

Lang op gewacht, maar toch gekomen.

Aantal malen prachtig gezien. Soms heel dichtbij. Ook regelmatig roepend.

Na de dip van zaterdag, vandaag in de herkansing gegaan. En hoe! In de schemering de vogel al horen roepen, daarna regelmatig heel fraai te zien. Zowel zittend in boompjes, ook eenmaal kort in het gras en ook keer zien landen in de naast gelegen akker.

Na de dip van zaterdag, vandaag in de herkansing gegaan. En hoe! In de schemering de vogel al horen roepen, daarna regelmatig heel fraai te zien. Zowel zittend in boompjes, ook eenmaal kort in het gras en ook keer zien landen in de naast gelegen akker.

De reis vanuit België helemaal waard! Mooie goedmaker voor onze onbereikbare vogel! Vette vondst gasten!

geluidengalerij onvindbaar dus in plaats van geluidsopname een sonagram, van drie tikjes, tussen het lawaai van langsrijdende auto's door; de locatie ligt aan de drukste weg van Texel; de vogel liet zich in het wilg-met-riet hoekje de hele dag regelmatig horen

Nog eentje dan... Meer plaatjes hier.

In het late middaglicht!

Niet zo mooi als vanmorgen maar na veel moeite rond half drie toch een bewijsplaatje kunnen schieten.

De vogel liet zich vanaf de boot van 11:30 uur lange tijd niet zien. Tot de vogel om 13:45 uur ineens spontaan vanuit het wilgenstruweel begon te roepen en we dankzij de inzet van Arnout Linckens en Sven Valkenburg en hun IR-kijkers een glimp van de vogel leken te kunnen gaan opvangen. De vogel zat onzichtbaar diep en laag in het wilgenstruweel op maximaal een meter boven de grond. Pas nadat André Boven riep 'ik heb hem!', Sven zijn IR-kijker richtte op de aangegeven plek en heel dienstbaar met zijn laserpen de locatie duidde (zonder zelf maar met zijn verrekijker te kijken!), kreeg een klein deel van de aanwezigen de gors goed in beeld. Pas dik drie kwartier later lukte het ook de rest van de groep om de vogel redelijk te zien: de gors stak vanuit het wilgenstruweel terug over naar de 'ontdektuin'. Daar zat hij kort naast het huis in een haagje waar bovenstaande foto gemaakt is, om daarna in de zuidrand van de tuin te verdwijnen. In de zuidelijke haag liet de vogel zich daarna nog een aantal keer kort, maar heel aardig zien.

Resumé: na de ochtend lastige skulker, IR-kijker mee, laserpen mee en (hoewel de vogel vanmorgen tam leek) met vooral een grotere groep wat afstand houden en niet met je voeten in het wilgenbosje willen staan. De 'ontdektuin' mag niet meer betreden worden.

Na gisteren eigenlijk niet echt meer verwacht maar hij moest er toch nog zitten. Dus toch maar een nachtje blijven slapen op Texel. Ook vanmorgen leek het er even op dat hij toch weg zou zijn totdat....

Hylarisch beest

Na lange zoekactie gisteren, werden de aanwezigen vanochtend rond 10.00-10.30u getrakteerd op een geweldige show.

Liet zich vanmorgen zeer fraai bekijken

Kleurt steeds mooier uit!

Zat in een grote groep Tafeleenden.

zat in een hele grote groep Tafeleenden.

Liet zich redelijk bekijken

Op rug en vleugels kan ik geen vervuiling zien.

De brileider zat er behoorlijk lang zijn veren te poetsen en liet me vrij dichtbij komen.

In een grote groep smienten troffen Pim Rijk en ik vandaag deze 1kj Sibtaling. De vogel bevond zich in een vrij vliegerige groep (in eerste instantie). Na een paar koude uren op de pier bij Marken lukte het om beide poten te documenteren (ongeringd). Een ongeringde 1kj tussen duizenden smienten, mooier ga je deze soort niet krijgen in Nederland, vermoed ik. Ruim een uur eerder zagen we al een kleine topper (vermoedelijk de vogel die deze winter een paar keer gezien is op de Gouwzee). Bizar genoeg zaten er vorig weekend ook al twee Amerikaanse smienten op deze plek!

De laatste foto van de Woestijntapuit die tussen Katwijk en Noordwijk zat? Gisteren aan het einde van de middag gefotografeerd. De vogel foerageerde tot kwart over vier op een mossig duinroosjesveld. Toen de vogel spontaan een stukje verderop vloog, gingen wij huiswaarts. Aan de rand van dat veldje vond mijn dochter een bunzing (inzet) die ons voorbij kwam rennen. Ik zei nog gekscherend: "Benieuwd of de Woestijntapuit er morgen nog zit"...

Zaterdagochtend eindelijk even tijd om de Woestijntapuit te bezoeken. Prachtig vogeltje.

Vandaag eindelijk de tijd gehad om een poging te wagen deze zeldzame soort te kunnen waarnemen en te fotograferen.

Ook ik was in de gelegenheid om nog even langs de woestijntapuit te gaan. Er konden nog wel een paar actiefoto's bij. Zie waarneming.nl voor meer.

Ook ik was in de gelegenheid om nog even langs de woestijntapuit te gaan. Er konden nog wel een paar actiefoto's bij. Zie waarneming.nl voor meer.

Vandaag weer even voor schooltijd naar de woestijntapuit gegaan. Schuw is hij niet want hij kwam vrijwel direct naar mij toe gerend om vervolgens ook nog recht voor de camera stil blijven zitten.

De Woestijntapuit zat vandaag weer mooi dichtbij. Af en toe heb ik hem al braakballen zien braken maar toen hij deze keer begon te braken zag het er anders uit, erg vloeibaar. Zou hij ziek kunnen zijn?

Wat een gave vogel! Typisch als tapuit gedragend, van de ene zandbult naar de andere bewegend. Met wat geduld, inschatting waar de vogel terecht zou komen en uiteraard een beetje mazzel was de vogel erg fraai te zien.

...

Bij het wegrijden vanaf de telpost Loozerheide gefotografeerd vanuit de auto waarbij onmiddellijk de lichte onderzijde en grote hoeveelheid wit op de vleugel opviel vergeleken met andere Beflijsters die dag. Hoewel ik toen al een (mogelijke) alpestris overwoog heb ik deze ID ook op advies van anderen destijds niet 'doorgezet', ook doordat de kenmerken onvoldoende bekend waren. Het artikel in Dutch Birding van Roy Slaterus heeft hier verandering in gebracht. Op advies van Koen Stork is deze onder de aandacht gebracht van Roy die inmiddels positief heeft gereageerd op de ID als Alpenbeflijster.