Sumatran Cochoa
Cochoa beccarii
Sumatran Cochoa ·
Cochoa beccarii
·
08-08-2026 · Ben Wielstra
| Datum | 8 augustus 2026 |
|---|---|
| Locatie | Mount Kerinci, Sumatra |
| Fotograaf |
Ben Wielstra
|
| Bekeken | 1916 × |
Vijf dagen had ik uitgetrokken voor Mount Kerinci om te zoeken naar mijn most wanted Sumatran Cochoa. Niet de gemakkelijkste soort die regelmatig gemist wordt (of alleen door Remco?). En natuurlijk geschiedde het dat ik bij de eerste ochtend proberen al tegen een fruitboom aanliep die door een cochoafamilie bezocht werd. Omdat de meeste andere targets ook snel sneuvelden nog maar eens een ochtend en middag naar deze beesten gekeken en met een simpele camera zelfs wat foto's gemaakt. Links een beetje een rommelig mannetje (door mijzelf), in het midden een vrouwtje (door Asep) en rechts een juveniel (door Berto van Birdingnesia). Ze vraten rode vruchten ter grootte van een druif die in het geheel werden doorgeslikt'; dat paste maar krap aan. Ze zaten dan nog wel eens open en bloot, maar het zijn verder echt meesterlijke sneaks. Lange tijd zaten ze muisstil, diep weggestopt in een boomkroon. Soms doken ze ook op een vrucht om er vervolgens meteen weer diep mee de vegetatie in te schieten om 'm daar uit het zicht op te peuzelen. Flinke, solide, langgerekte, donkere beesten. Soms vlogen ze vlak onderlangs en waren dan fantastisch te zien met hun neonblauwe kleuren. Een juveniel landde op een gegeven moment op slechts iets van vijf meter afstand op ooghoogte. Wat zijn ze in Handbook of the Birds of the World vreselijk lelijk getekend trouwens,dat getuigt niet van respect voor zulke topvogels. |
Discussie
George Sangster
·
21 augustus 2026 17:25, gewijzigd 21 augustus 2026 18:14
Gefeliciteerd! In 1996 heb ik de cochoa (en Schneider's Pitta) daar jammerlijk gemist, maar Salvadori's Pheasant was destijds gelukkig niet heel moeilijk. Ik ben blij dat ze er nog zitten en gezien worden. Destijds geloofden sommige lokale en westerse onderzoekers dat er een of meer Orang Pendek rondliepen. Mijn vrouw en ik hebben iemand aldaar gesproken die er zelfs een had gezien. Er lag een uitgewerkt plan klaar om deze mysterieuze mensensoort te documenteren en te beschrijven. Er zou uit beschermingsoverwegingen geen exemplaar worden verzameld (gedood). Jaren later bleek uit DNA onderzoek aan verzameld haarweefsel dat het om Malaysian Tapir ging.
Sykes, BC, Mullis, RA, Hagenmuller, C, Melton, TW & Sartori, M 2014. Genetic analysis of hair samples attributed to yeti, bigfoot and other anomalous primates. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences 281, 20140161.
Maarten Wielstra
·
22 augustus 2026 04:37, gewijzigd 22 augustus 2026 04:40
Wellicht gewoon wat wilde kereltjes (gekleed in pendeks) die niet ontdekt willen worden.
Ben Wielstra
·
24 augustus 2026 14:42
Toch teveel op de cochoa gefocust dus! Naast Orang Pendek heb ik alleen nog Horsfield's Thrush gemist, maar wist eerlijk gezegd niet waar ik die kon verwachten (ik gok hoog, omdat die maar weinig gezien wordt).
Hugo Moerman
·
24 augustus 2026 23:17
Gaaf zeg dat de Cochoa is gelukt en nog wel op de eerste ochtend. Wij (groep Remco) waren er twee jaar geleden en toen was er geen actieve fruitboom waar de Cochoa kwam eten. Wij moesten het hebben van tweemaal een zang verspreid over vier dagen en de vraag of het toch niet een tape was die we hoorden... Eén medereiziger heeft een vogel zien vliegen. Overigens erg leuk vogels kijken op deze berg in Sumatra.
Cornel Schepers
·
14 september 2026 01:34, gewijzigd 14 september 2026 01:36
Erg interessant verhaal over die orang. Wij hebben op Nieuw Ierland namelijk ook meerdere mensen ontmoet die claimden dat er een soort pygmee-mensen in de bossen leefden, en dat zij ze zelfs persoonlijk hadden ontmoet. Natuurlijk is dit een verhaal waar je erg skeptisch over moet zijn maar toch wil ik ergens diep van binnen wel geloven dat er nog mensen diep in zulke bossen leven, ook al doet het ook denken aan mythes als Big Foot.
Gebruikers van het forum gaan akkoord met de forumregels.