Na Saudi was alleen Algerije nog over. Iran zullen we maar vergeten. In september 23 een paar dagen rondgeneusd om te zien of er nog ergens leefgebied te vinden was voor de laatste vlinders die ik nog een keer hoopte te zien en een enkel plekje gaf wat hoop al bleek dat een jaar later vergeefse hoop te zijn. Het is eindelijk mogelijk om Algerije zelf te bezoeken, een visum is gedoe, maar je kan er nu een auto huren en dus niet meer afhankelijk van nogal dure gidsen die je even het klevertje laten zien. Alleen maar goede ervaringen met iedereen die ik in drie bezoeken ontmoette maar je gaat wel een paar decennia terug in de tijd. Begin juni 24 de klevertjes gedaan, er is een makkelijke plek in een eikenbos en ze reageren niet op de roep maar de alarmroep laat ze gelijk op tilt slaan, en je ziet ze op een paar meter. In juni was de middagtemperatuur 40 graden en dat was het in augustus ook, toen ik gezocht heb naar water voor wat libellen tussen Algiers en de Marokkaanse grens. De verwoestende droogte die begon in 2015 en duurde tot september 2024 dus net voor mijn vertrek had al het leven onder de 1000m en ook voor een groot deel daarboven vrijwel weggevaagd. Slechts twee meertjes met water. Dit taxon was nooit algemeen, maar nu net als de meeste soorten in NW-Afrika bijna uitgestorven.