Silky Sifaka!

Kamp 2, de uitvalsbasis voor de kans op een zeer bedreigde soort lemur. Die soort, de Silky Sifaka, was ook één van de hoofdredenen voor mij om voor Marojeji National Park te kiezen. Critically Endangered, volgens de IUCN Red List, met een geschatte populatie van minder dan 250 exemplaren. Dat maakte de soort iets meer in aantal dan de door mij aan het begin waargenomen Perrier’s Sifaka, waarvan de geschatte populatie nog uit ongeveer 125 exemplaren bestaat.

Beide soorten sifaka’s waren qua vachtkleur twee uitersten van elkaar. De Perrier’s Sifaka was volledig zwart, de Silky Sifaka was, op was vieze haren na, volledig wit.

Ik keek tijdens het eten naar een GPS van de Dusky Tetraka. Een zeer zeldzame vogel welke een paar maanden voor mijn vertrek, nadat de soort sinds 1999 niet meer was gezien, was herontdekt. Eén van die afgelegen plekken van de herontdekking lag in Marojeji National Park en was gewoon op Ebird gezet. Ik keek even naar de afstand vanaf kamp 2. Slechts 38 kilometer wandelen door de bergachtige ondoordringbare jungle. Ik zat bijna te twijfelen om te gaan zoeken… Hier een link naar een artikel over de herontdekking, gedaan door onder andere Russell Mittermeier, de beroemde bioloog waarmee de vader van Patrick Richard vaak mee op stap ging, zoekend naar lemuren:

https://news.mongabay.com/.../lost-bird-found-dusky.../

Na een portie rijst (voor de zoveelste keer….) trokken we weer het regenwoud in. Het was inmiddels goed droog. Een stel spotters was voor ons die dag al in de vroegte op zoek gegaan naar een kleine groep Silky Sifaka’s. Of die al waren gevonden was mij niet helemaal duidelijk, maar we liepen in ieder geval een stuk in de richting van kamp 3. En steil dat het was! Na een twintigtal stappen haalde ik al snakkend naar adem! Een kwartier of wat later gingen we ook nog eens van het pad af. Je hebt van het pad afwandelen en je hebt van het pad af wandelen. Op en neer, over bomen klimmend, beekjes overstekend, via uitstekende wortels steile wanden beklimmend. Het duurde denk ik een half uur vooraleer we met de twee spotters in contact kwamen. Een soort code bevestigde dat de Silky Sifaka’s waren gevonden. Twee keer roepen als een soort aap dat we zijn: HOOOOE, HOOOE! Als het antwoord één hooooe was geweest hadden we rechtsomkeert kunnen maken, want dan waren de dieren nog niet gevonden geweest. Het waren er gelukkig twee!

En doorklimmen. Uiteindelijk kwamen we dan bij de groep Silky Sifaka’s terecht. De prachtige dieren waren met hun maaltijd bezig. Een goede foto schieten was wat uitdagend, maar uiteindelijk lukte dat toch aardig. Het was een privilege om tijd door te brengen met deze prachtige dieren. Wat maken die lemuren Madagaskar toch zo extra speciaal!

Volg voor bewegende beelden van de Silky Sifaka deze link:

Mammals of Madagascar Part 4

Voor meer beelden, zie hieronder:

Mammals of Madagascar Part 1

Mammals of Madagascar Part 2

Madagascar mammals Part 3